Cepimax 500 mg


برای بزرگنمای تصاویر روی آن کلیک کنید

سپیماکس®

سفپیم هیدروکلراید ویال

پودر استریل جهت محلو ل تزریقی

برای تزریق عضلانی، و انفوزیون وریدی (در مدت 30 دقیقه)

سپیماکس (سفپیم) آنتی بیوتیکی از دسته نسل چهارم سفالوسپورینهاست که بصورت تزریق عضلانی و انفوزیون وریدی (مدت 30 دقیقه) در درمان عفونتهای زیر مصرف می شود:

infection of the upper and lower urinary tract/skin and soft- tissue infection/

intra-abdominal infection / respiratory system infection and septicemia

1- راهنمائی های عمومی برای مصرف صحیح دارو:

این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است ، لذا از مصرف آن در موارد مشابه و یا توصیه آن به دیگران خودداری فرمائید.

قبل از مصرف این دارو در موارد ذیل ، با پزشک خود مشورت نمائید:

· در صورت وجود هر نوع واکنش مربوط به حساسیت به سفالوسپورین ها ، پنی سیلین ها وسایر مشتقات آن، پنی سیلامین و نیز حساسیت به مواد دیگر از قبیل غذاها، مواد محافظ و رنگها.

· سابقه بیماریهای گوارشی شامل کولیت، اختلال عملکرد کبدی ، بیماریهای کلیوی.

· بیمارانی که داروهای ضد انعقاد دریافت می کنند. (سفپیم ممکن است باعث افزایش زمان پروترمبین گردد.)

· قبل از انجام هر نوع تست آزمایشگاهی.

  • در صورت بروز اسهال بعد از مصرف این دارو( از مصرف هر گونه داروی ضد اسهال بدون مشورت پزشک خودداری کنید).
  • در صورت نیاز به تزریق همزمان عضلانی سپیماکس با آمینوگلیکوزیدهانظیر جنتامایسین ، (این داروها بایستی در دونقطه جداگانه تزریق شوند).

2- مصرف دردوران بارداری و شیر دهی:

این دارو جزو گروه B می باشد و مصرف آن دردوران بارداری و شیردهی فقط با تشخیص پزشک متخصص مجاز است.

3- هشدارها

  • کولیت پسودوممبران که تقریبا در تمامی آنتی بیوتیکها، با طیف وسیع نظیر ماکرولیدها وپنی سیلین ها ی نیمه صناعی مشاهده می گردد در مورد سفالوسپورین ها منجمله سفپیم نیز ممکن است اتفاق بیفتد.در صورت بروز کولیت شدید به پزشک معالج مراجعه نمایید.
  • در صورت بروز هر گونه واکنش آلرژیک تزریق دارو را متوقف و با پزشک معالج مشورت کنید.
  • در افراد دیابتیک ، تجویز سفالوسپورینها منجمله سفپیم می تواند سبب واکنش کاذب مثبت نسبت به آزمون گلوکز ادرار با سولفات مس گردیده و یا مقدار قند ادرار را به طور کاذب بیشتر از مقدار واقعی نشان دهد.
  • قبل از هر گونه تغییر در رژیم غذایی و دوز دارو با پزشک معالج مشورت نمایید.
  • درمان طولانی مدت با سپیماکس ممکنست منجر به ظهور میکروارگانیسمهائی از جمله کاندیدیا( دهانی و واژینال) شود.
  • از مخلوط کردن سپیماکس و آمینوگلیکوزیدها،آمپی سیلین و مترونیدازول به منظور تزریق وریدی خودداری شود.
  • در افراد مبتلا به نارسائی کلیوی ممکنست نیاز به کاهش دوز باشد.
  • در صورتی که بعد از چند روز درمان ، بهبودی حاصل نشد به پزشک معالج مراجعه نمایید.

4- مقدار و نحوه مصرف:

مقدار مصرف دارو را پزشک معین می نماید. با این وجود مقدار مصرف معمول دارو به شرح زیر است:

بزرگسالان:

· در عفونتهای داخل شکمی مقدار 2 گرم داخل وریدی بصورت ترکیبی با مترونیدازول هر 12 ساعت بمدت 7تا10 روز.

· در موارد سپتی سمی یا عفونتهای پوست و بافت نرم متوسط تا شدید و عفونتهای مجاری ادراری شدید مقدار 2 گرم وریدی هر 8 ساعت بمدت 7 روز یا تا زمان بهبودی نوتروپنی.

· در پنومونی متوسط تا شدید 1 تا 2 گرم بصورت داخل وریدی هر 12 ساعت بمدت 10 روز.

· در عفونتهای خفیف تا متوسط مجاری ادراری مقدار500 میلی گرم تا یک گرم بصورت داخل عضلانی یا وریدی هر 12 ساعت بمدت 7تا10 روز.

· در موارد ضروری این دارو به مقدار 6 گرم در روز در سه دوز منقسم قابل تجویز می باشد.

کودکان( دو ماهه تا شانزده ساله( با وزن تا 40 کیلوگرم) :

· در کودکان مبتلا به پنومونی متوسط تا شدید یا عفونتهای پوستی متوسط تاشدید ویا عفونتهای مجاری ادراری خفیف تا متوسط مقدار 50 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بصورت داخل عضلانی یا وریدی هر 12 ساعت بمدت 7 تا 10 روز .

· در کودکان مبتلا به فیبریل نوتروپنی مقدار 50 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بصورت وریدی هر 8 ساعت بمدت 7 روز یا تا زمان بهبود نوتروپنی

حداکثر دوز کودکان نباید از دوز توصیه شده برای بزرگسالان تجاوز کند.

تزریق عضلانی: محتویات ویالهای 500 میلی گرمی را در 2میلی لیتر و محتویات ویالهای یک گرمی را در 3میلی لیتر آب استریل تزریقی ،محلول 9/0 درصد سدیم کلراید تزریقی، محلول 5 درصد دکستروز تزریقی و یا محلول 1 درصد لیدوکائین هیدروکلراید تزریقی ( بدون اپی نفرین) حل نموده و تزریق نمایید.

انفوزیون وریدی: محتویات ویالها ی500 میلی گرمی را در 5 میلی لیتر و محتویات ویالهای یک گرمی را در 10 میلی لیتر و محتویات ویالهای 2 گرمی را در 10 میلی لیتر از آب استریل تزریقی حل نموده و محلولهای بدست آمده را مجددا با 50 تا 100 میلی لیتر از یک مایع انفوزیون مناسب نظیر محلول 9/0 درصد سدیم کلراید تزریقی،محلول5 درصد دکستروزتزریقی رقیق نموده و در مدت زمان 30 دقیقه تزریق نمایید.

5- عوارض جانبی:

سپیماکس معمولاً بخوبی تحمل میشود ولی در مطالعات بالینی علائمی نظیر درد و حساس شدن یافلبیت در محل تزریق مشاهده شده است

هر دارو به موازات ایجاد اثرات درمانی مورد نظر ، ممکن است سبب بروز عوارض ناخواسته نیزبشود.اگر چه کلیه این عوارض در یک فرد مشاهده نمیشود ولی در صورت بروز هر یک ازعوارض زیر با پزشک معالج مشورت نمایید.

عوارض خونی نظیر ائوزینوفیلی، ترومبوسیتوز،لوکوپنی، کم خونی همولیتیک، نوتروپنی، لنفوسیتوپنی،ترومبوسیتوپنی و طولانی تر شدن زمان پروترومبین،عوارض گوارشی عمدتاً شامل اسهال و در موارد اندک تهوع، استفراغ، افزایش آنزیمهای کبدی، هیپربیلی روبینمی و هپاتیت کلستاتیک است. کولیت پسودوممبران نیز بندرت ممکنست دیده شود. . بثورات پوستی و در موارد کمتر خارش و تب نیز مشاهده می شود.

6- مسمومیت:

در صورت مصرف اتفاقی بیشتر از مقدار تعیین شده توسط پزشک ، درمان را متوقف نموده و بیمار را به بیمارستان یا مراکز درمان مسمومیت انتقال دهید.

7- شرایط نگهداری و توصیه های عمومی:

· دارو را دور از نور و در دمای کمتر از 25 درجه سانتیگرادو و درون جعبه نگهداری نمائید.

· محلول آماده برای تزریق ، زلال بیرنگ تا زرد روشن می باشد.

· توصیه می شود از محلول تازه تهیه شده استفاده شود(اگرچه این دارو پس از آماده سازی به مدت 24 ساعت در دمای اتاق و 48 ساعت در یخچال پایدار است).

· اگر تاریخ انقضاء دارو سپری شده باشد از تزریق آن خودداری نمائید.

8- اشکال داروئی :

ویال سپیماکس mg 500محتوی500 میلی گرم سفپیم(به صورت هیدروکلرایدمنو هیدرات)/ درجعبه های تکی همراه باآب مقطر

ویال سپیماکسg 1 محتوی 1 گرم سفپیم ( به صورت هیدروکلرایدمنو هیدرات)/ درجعبه های تکی همراه باآب مقطر

ویال سپیماکسg 2 محتوی 2 گرم سفپیم ( به صورت هیدروکلرایدمنو هیدرات)/ درجعبه های تکی

Ref: USP DI 2004