Ceftriaxone 1000mg


برای بزرگنمای تصاویر روی آن کلیک کنید

Vial 1000 mg

سفتریاکسون سدیم(هر ویال محتوی سفتریاکسون به صورت سدیم250 میلی گرم،500 میلی گرم و یا 1 گرم می باشد.

پودر استریل جهت تهیه محلول ترزیقی

برای ترزیق عمیق عضلانی،آهسته وریدی(15 تا 30 دقیقه) و انفوزیون وریدی

1-راهنمائی های عمومی جهت مصرف صحیح دارو:

-قبل از شروع درمان،بایستی از سابقه بیمار و حساسیت احتمالی وی نسبت به سفالوسپورین ها و پنی سیلین ها اطلاع حاصل نمود.افراد آلرژیک به پنی سیلین،مشتقات پنی سیلین یا پنی سیلامین ممکن است به سفتریاکسون نیز حساس باشند.موارد حساسیت شدید و حتی واکنش های آنافیلاکتیک در افراد حساس به پنی سیلین بعد از تجویز سفتریاکسون گزارش گردیده است.

-در صورت بروز واکنش های آلرژیک،ترزیق دارو را متوقف نموده و با پزشک معالج مشورت نمایید.

فواصل زمانی ترزیق را که توسط پزشک معین شده است دقیقاً مراعات نموده و دوره درمان را کامل کنید.

-در صورت بروز اسهال شدید،از مصرف داروهای ضداسهال خودداری نموده و با پزشک معالج مشورت نمایید.در صورت بروز اسهال خفیف و تداوم آن با پزشک معالج یا دکتر داروساز مشورت نمایید.

-در صورت نیاز به ترزیق همزمان عضلانی سفتریاکسون با آمینوگلی کوزیدها نظیر جنتامایسین،این داروها بایستی در دو نقطه جداگانه ترزیق شوند.

-از مخلوط کردن سفتریاکسون و آمینوگلی کوزیدها به منظور ترزیق وریدی خودداری شود.

2-مصرف در بارداری و شیردهی:

سود وزیان ناشی از تجویز سفتریاکسون در دوران بارداری و شیردهی بایستی توسط پزشک ارزیابی شود.

3-هشدارها:

کولیت پسود و مامبران که تقریباً در تمامی آنتی بیوتیک ها،با طیف وسیع نظیر ماکرولیدها و پنی سیلین های نیمه صناعی مشاهده می گردد در مورد سفالوسپورین ها منجمله سفتریاکسون نیز ممکن است اتفاق بیافتد.در صورت بروز کولیت شدید به پزشک معالج مراجعه نمایید.

در صورت بروز واکنش های آلرژیک،ترزیق را متوقف نموده و با پزشک معالج مشورت نمایید.در افراد دیابتیک،تجویز سفالوسپورین ها منجمله سفتریاکسون می تواند سبب واکنش کاذب مثبت نسبت به آزمون گلوکز ادرار با سولفات مس گردیده و یا مقدار قند ادرار را به طور کاذب بیشتر از مقدار واقعی نشان دهد.قبل از هر گونه تغییر در رژیم غذایی و دوز دارو با پزشک معالج مشورت نمایید.در صورتی که بعد از چند روز درمان،بهبودی حاصل نشد به پزشک معالج مراجعه نمایید.

مصرف سفتریاکسون همزمان و تا 48 ساعت پس از آخرین دوز آن با محلول های کلسیم و فرآورده های حاوی کلسیم(از جمله سرم های رینگر،رینگرلاکتات و...)ممنوع می باشد.

ترزیق وریدی در مراکز درمانی مجهز به امکانات لازم برای درمان های اورژانسی انجام گردد.

انفوزیون وریدی حداقل در مدت 15 تا 30 دقیقه انجام گیرد.

مصرف سفتریاکسون در نوزادان مبتلا به هیپربیلیروبینی ممنوع می باشد.

4-مقدار و نحوه مصرف:

مقدار دارو برای هر بیمار را پزشک معین می کند.

در افراد مبتلا به نارسائی کبدی و کلیه ها معمولاً نیازی به تنظیم دوز نمی باشد ولی در افراد مبتلا به نارسائی شدید کلیه ها و بیماران تحت دیالیز،غلظت خونی دارو بایستی کنترل شود.

بزرگسالان:دوز مرسوم سفتریاکسون در بزرگسالان 1 تا 2 گرم هر 24 ساعت به صورت تک دوزی یا دو دوز منقسم و مساوی یعنی 500 میلی گرم یا 1 گرم هر 12 ساعت می باشد.

حداکثر دوز روزانه سفتریاکسون در بزرگسالان،4 گرم است.

کودکان:دوز مرسوم سفتریاکسون در کودکان از راه وریدی 25 تا 5/37 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن هر 12 ساعت می باشد.در کودکان مبتلا به مننژیت،دوز دارو به 50 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن و در کودکان مبتلا به عفونت های پوست و بافت های نرم به 50 تا 70 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن در هر روز به صورت تک دوزی می تواند افزایش یابد.

حداکثر دوز روزانه سفتریاکسون در کودکان مبتلا به مننژیت 4 گرم و برای بقیه عفونت ها 2 گرم می باشد.

ترزیق عضلانی:محتویات ویال های 250 میلی گرمی را در 1 میلی لیتر،500 میلی گرمی را در 2 میلی لیتر و 5 درصد دکستروز و ترزیقی و یا محلول 1 درصد لیدوکائین هیدروکلراید ترزیقی (بدون اپی نفرین) حل نموده و بطور عمیق ترزیق نمایید.

ترزیق مستقیم داخل وریدی: محتویات ویال های 250 میلی کرمی را در 5/2 میلی لیتر،500 میلی گرمی را در 5 میلی لیتر و 1 گرمی را در 10 میلی لیتر آب استریل ترزیقی حل نموده و محلول های بدست آمده را به آرامی در طول مدت 15 تا 30 دقیقه ترزیق نمایید.

احتیاط:استفاده از حلال هایی که محتوی بنزیل الکل هستند بعلت بروز اثرات سمی در نوزادان توصیه نمی شود.

انفوزیون وریدی:محتویات ویال های 250 میلی گرمی را در 5/2 میلی لیتر،500 میلی گرمی را در 5 میلی لیتر و 1 گرمی را در 10 میلی لیتر آب استریل ترزیقی حل نموده و محلول های بدست آمده را مجدداً با 50 تا 100 میلی لیتر از یک مایع انفوزیون مناسب نظیر آب استریل ترزیقی،محلول 9/0 درصد سدیم کلراید ترزیقی،محلول 5 درصد دکستروز ترزیقی رقیق نموده با دوز تجویز شده انفوزیون نمایید.

5- عوارض جانبی:

هر دارو به موازات ایجاد اثرات درمانی مورد نظر،ممکن است سبب بروز عوارض ناخواسته نیز بشود.

اگر چه کلیه این عوارض در یک فرد مشاهده نمی شود ولی در صورت بروز هر یک از عوارض زیر با پزشک معالجمشورت نمایید.

سفتریاکسون معمولاً به خوبی تحمل می شود.در مطالعات بالینی،علائمی نظیر درد و حساس شدن یا فلبیت در محل ترزیق مشاهده شده است.بثورات پوستی و در موارد کمتر،خارش و تب نیز مشاهده می شود.عوارض خونی نظیر ائوزینوفیلی،ترومبوسیتوز،لوکوپنی،کم خونی همولیتیک،نوتروپنی،لنوسیتوپنی،ترومبوسیتوپنی و طولانی تر شدن زمان پروترومبین ممکن است بروز نماید.

عوارض گوارشی عمدتاً شامل اسهال و در موارد اندک،تهوع،استفراغ،دردهای شکمی و سوءهاضمه است.

کولیت پسود و مامبران ممکن است در جریان درمان یا بعد از اتمام درمان مشاهده گردد.در موارد نادر،سردرد،سرگیجه،برافروختگی،واژینیت نیز گزارش شده است.

6-مسمومیت:

در صورت ترزیق اتفاقی مقادیر بالاتر از دوز تجویز شده،بیمار را به مراکز درمان مسمومیت ها یا به بیمارستان انتقال دهید.

7- شرایط نگهداری:

در دمای زیر 30 درجه سانتی گراد و دور از نور و درون جعبه نگهداری نمایید.

محلول آماده برای ترزیق،زلال و زرد کم رنگ تا کهربائی می باشد.

توصیه می شود از محلول تازه تهیه شده استفاده گردد.(اگر چه این دارو پس از آماده سازی به مدت 24 ساعت در دمای اتاق و 3 روز در یخچال پایدار است)

اگر تاریخ انقضاء دارو سپری شده باشد از ترزیق آن خودداری نمایید.

8- اشکال دارویی:

ویال سفتریاکسون 250 میلی گرم، 500 میلی گرم و یا 1 گرم می باشد.